Tuesday, June 13, 2006

 

ดารา

๏ ผลิเริ่มเจริญวัย ที่สดใสสุกสกาว
ดุจเช่นเป็นดวงดาว ที่เริ่มฉายประกายแสง
ค่อยๆ ลอยระยิบ ขึ้นสูงลิบดั่งจำแลง
รัศมีที่สำแดง แจ่มเจิดจ้าจรัสทวี
ใครเห็นเป็นชูเชิด ช่างงามเลิศเฉิดฉวี
ตราไว้ในวจี ชั่วชีวิตนิจนิรันดร์
เด็กดีที่เกิดมา เปรียบดาราก็เช่นกัน
ทำดีได้ดังฝัน ย่อมเรืองรุ่งพุ่งไสว
ทั่วหล้าพาสรรเสริญ เจริญอยู่คู่กายใจ
เติบใหญ่ย่อมแน่ไซร้ ประดับอยู่คู่ดารา ๚๛

กาพย์ปิดท้ายหนังสือ "รำพัน"

Comments:
น่าจะเป็นวิศิษฎ์แต่งเอง สังเกตจากบางสำนวน.
 
Post a Comment



<< Home

This page is powered by Blogger. Isn't yours?