Tuesday, June 13, 2006
ดารา
๏ ผลิเริ่มเจริญวัย ที่สดใสสุกสกาว
ดุจเช่นเป็นดวงดาว ที่เริ่มฉายประกายแสง
ค่อยๆ ลอยระยิบ ขึ้นสูงลิบดั่งจำแลง
รัศมีที่สำแดง แจ่มเจิดจ้าจรัสทวี
ใครเห็นเป็นชูเชิด ช่างงามเลิศเฉิดฉวี
ตราไว้ในวจี ชั่วชีวิตนิจนิรันดร์
เด็กดีที่เกิดมา เปรียบดาราก็เช่นกัน
ทำดีได้ดังฝัน ย่อมเรืองรุ่งพุ่งไสว
ทั่วหล้าพาสรรเสริญ เจริญอยู่คู่กายใจ
เติบใหญ่ย่อมแน่ไซร้ ประดับอยู่คู่ดารา ๚๛
กาพย์ปิดท้ายหนังสือ "รำพัน"
รำพัน
ฝากอารมณ์ ที่อาวรณ์
พร้องกับพร ที่หวังดี
รวมเอาซาก จากชีวี
ที่โลดเล่น เป็นละคร .../ฟาง
ถ้าจำไม่ผิด นี่เป็นกาพย์นำในหนังสือ "รำพัน" ที่วิศิษฎ์ทำเป็นรายงานในวิชาภาษาไทย.
เอาไว้หาเจอแล้วจะมาสังคายนาอีกที.
Hello World
We've only just begun.
Official introduction to this blog will be coming later.
Official introduction to this blog will be coming later.
